Kursy dla osób prywatnych

Certyfikat LCCI : Poziomy

Różnica pomiędzy poziomem elementarnym A1, a średnio-zaawansowanym B1 jest znacząca.

Poziomy zgodne są z obowiązującymi standardami Rady Europy. Przy określaniu poziomu znajomości języka danego kursanta pomocny jest, przeprowadzany przy zapisie, pisemny i/lub ustny 'test poziomujący'. Na podstawie tego około trzydziestominutowego testu kursant przydzielany jest do grupy o odpowiednim poziomie zaawansowania.

Pobierz pełen wykaz poziomów z odniesieniem do poziomów referencyjnych Rady Europy (dostępny do pobrania na samym dole strony).

Opis poziomów zaawansowania językowego:

Początkujący

Poziom początkujący jest przeznaczony dla osób nie mających żadnych doświadczeń z danym językiem obcym. Do grupy tej kwalifikują się również osoby mające kontakt z językiem przed wielu laty bądź te, których zaangażowanie w naukę było do tej pory na tyle niskie, że istnieją wyraźne obawy, że nie poradzą sobie one na poziomie A1.

Poziom A1

Poziom A1 przeznaczony jest zasadniczo dla osób początkujących, które jednak w minimalnym chociaż zakresie poznały podstawowe struktury i zwroty języka obcego. Ogólnie rzecz biorąc poziom A1 powinien nastąpić po jednym roku nauki (ok. 120 godzin lekcyjnych), przy czym wyznacznikiem ostatecznym jest rzeczywisty poziom kompetencji, nie zaś uczestnictwo w określonej liczbie jednostek lekcyjnych.

Charakterystyka osoby kwalifikującej się do rozpoczęcia nauki na poziomie A1:

Interakcja ustna: (w znaczeniu mówienie dialogowe)

Słuchacz potrafi w prosty sposób porozumiewać się w obrębie podstawowej tematyki dnia codziennego, często jednak jedynie pod warunkiem, że rozmówca w razie potrzeby lub na prośbę Słuchacza skłonny jest do powtarzania lub innego formułowania swoich wypowiedzi. Słuchacz potrafi zadawać proste pytania oraz tworzyć odpowiedzi na nie - głównie jednak w zakresie znanych sobie dobrze tematów.

Wypowiedź: (w znaczeniu ustnego formułowania własnych myśli w języku obcym)

Słuchacz używa wyłącznie krótkich zwrotów, niekiedy krótkich zdań, często posługuje się równoważnikami zdań lub wręcz samymi hasłami i pojedynczymi słowami. Potrafi opisać miejsce, w którym się znajduje bądź mieszka, a także znajomych sobie ludzi.

Czytanie:

Słuchacz rozumie w kontekście wypowiedzi pisemnej znajome sobie nazwy, słowa i bardzo proste zdania, zwłaszcza te odnoszące się do bardzo konkretnych i nieskomplikowanych merytorycznie treści.

Słuchanie:

Słuchacz rozpoznaje znajome sobie słowa; sens wypowiedzi pojmuje jednak dość rzadko, właściwie jedynie wtedy, gdy zawierają one co najmniej parę znanych mu słów i zwrotów. Skuteczne rozumienie ze słuchu zachodzi w większości wypadków jedynie, gdy temat wypowiedzi nie wykracza poza sprawy związane z rodziną, miejscem przebywania, najbliższymi osobami czy codzienną pracą lub codziennie wykonywanymi czynnościami. Warunkiem nieodzownym jest mówienie bardzo wolno i wyraźnie, często po 2-3 krotnym powtórzeniu wypowiedzi.

Pisanie:

Słuchacz potrafi napisać krótki i treściowo bardzo prosty tekst informacyjny (np. pocztówkę lub liścik), wypełnić prosty formularz z danymi osobowymi (np. w hotelu), a także w prostych zdaniach opisać swój dzień powszedni.

Poziom A2

Poziom A2 przeznaczony jest dla osób, których poziom kompetencji językowych scharakteryzować można następująco:

Interakcja ustna: (w znaczeniu mówienie dialogowe)

Słuchacz potrafi się porozumieć w prostych i nie zaawansowanych merytorycznie sytuacjach, w których potrzebna jest wymiana informacji na znane Słuchaczowi lub bardzo proste tematy. Słuchacz może już w miarę aktywnie współuczestniczyć w nieskomplikowanych rozmowach o charakterze luźnym i towarzyskim, przy czym z reguły nie rozumie wszystkich aspektów wypowiedzi, a jedynie ogólny sens i nie można od niego wymagać kreatywnego podtrzymywania rozmowy.

Wypowiedź: (w znaczeniu ustnego formułowania własnych myśli w języku obcym)

W prostych lecz z reguły poprawnych słowach Słuchacz potrafi opisać swoją rodzinę oraz inne znajome osoby, swoją sytuację życiową, zawód, charakter pracy, szkołę, sąsiedztwo oraz wykształcenie. Mniej udanie pod względem poprawności, acz komunikatywnie potrafi opisywać wydarzenia z przeszłości, np. pobyt na wakacjach, poprzednią pracę, dzień wczorajszy itp.

Czytanie:

Słuchacz potrafi zrozumieć proste i krótkie teksty, przy czym zrozumienie całości treści bazuje jeszcze głównie na słowach kluczowych. Potrafi jednak w tekście znaleźć potrzebne informacje, przy czym teksty muszą tu mieć nieskomplikowaną, czysto informacyjną treść, taką jak np. rozkłady jazdy, jadłospisy, prospekty, reklamy, życiorysy, plany czynności itp. Słuchacz potrafi również odczytać ze zrozumieniem proste treściowo listy o treści prywatnej (lub służbowej, o ile ich słownictwo i styl nie wykraczają nadmiernie poza poziom podstawowy i posiadają charakter czysto informacyjny). Rozumie sens typowych ogłoszeń prasowych, wiadomości i prostych merytorycznie notatek.

Słuchanie:

Słuchacz rozumie typowe dla codziennych i dotyczących go sytuacji zwroty i wypowiedzi, zwłaszcza te, które używane są przy nim i przez niego samego w sposób regularny. Pojmuje większość z kierowanych do niego poleceń w języku obcym, przy czym jednak nie zawsze potrafi odpowiednio i natychmiastowo na nie zareagować.

Pisanie:

Słuchacz potrafi pisać proste notatki i przekazywać na tej drodze nie zaawansowane treściowo i strukturalnie informacje. Umie też napisać prosty prywatny list, np. z podziękowaniami lub odpowiedzią na pytania.

Poziom A2+

Poziom A2+ przeznaczony jest dla osób, których poziom kompetencji językowych scharakteryzować można następująco:

Interakcja ustna: (w znaczeniu mówienie dialogowe)

Słuchacz porozumiewa się w większości sytuacji życiowych w miarę skutecznie, przy czym niekiedy potrzebuje nieco więcej czasu na sprecyzowanie swoich wypowiedzi, bądź wypowiada je na dwa sposoby, nie będąc pewnym skuteczności swoich wysiłków. Częste są także autopoprawki. W sytuacjach dialogowych Słuchacz nie jest osobą prowadzącą rozmowę, aczkolwiek potrafi w nich aktywnie współuczestniczyć i rozumie większość ich treści.

Wypowiedź: (w znaczeniu ustnego formułowania własnych myśli w języku obcym)

Coraz poprawniej i obszerniej Słuchacz potrafi odnosić się do wydarzeń mających miejsce w przeszłości. Jego monologi są niekiedy nacechowane niepoprawnością, lecz już prawie zawsze zrozumiałe i pełne treści.

Czytanie:

Słuchacz potrafi zrozumieć coraz dłuższe i bardziej skomplikowane teksty, przy czym główną rolę nadal odgrywają słowa kluczowe i słownictwo podstawowe. Najważniejsze, interesujące go informacje potrafi wyfiltrować nawet z tekstów, których znaczenie pojmuje jedynie ogólnie z kontekstu. Czyta skutecznie listy prywatne a także służbowe, typu mail, zamówienie, potwierdzenie itp. Poza tekstami czysto informacyjnymi Słuchacz może zmierzyć się już także z treściami nacechowanymi emocjami i opisami, oraz odpowiednio rozpoznać i zakwalifikować oraz ocenić je.

Słuchanie:

Słuchacz rozumie teksty mówione, choć w większości przypadków zrozumienie to opiera na znanych sobie kluczowych słowach i zwrotach. Odpowiednio reaguje na większość poleceń, próśb, zachęceń i pytań w języku obcym.

Pisanie:

Słuchacz potrafi stworzyć zrozumiały, choć nie bezbłędny tekst zawierający treści dotyczące teraźniejszości, przyszłości i przeszłości, przy czym może popełniać błędy w treściach wykraczających poza sytuacje codzienne i wymagających zdań i sformułowań bardziej złożonych.

Poziom B1

Poziom B1 przeznaczony jest dla osób, których poziom kompetencji językowych scharakteryzować można następująco:

Interakcja ustna: (w znaczeniu mówienie dialogowe)

Słuchacz potrafi poradzić sobie skutecznie, choć niekiedy niegramatycznie bądź niestylistycznie w większości sytuacji językowych, jakie zdarzyć mogą się w prostych sytuacjach życiowych, np. w podróży, na mieście, na poczcie itp. Do rozmów na tematy nie-abstrakcyjne i oscylujące wokół raczej prostych dla siebie tematów Słuchacz potrafi włączać się bez przygotowania i spontanicznie. Potrafi przy tym wyrazić swoje zdanie, aprobatę lub dezaprobatę, opinię lub przytoczyć cudzą wypowiedź.

Wypowiedź: (w znaczeniu ustnego formułowania własnych myśli w języku obcym)

Słuchacz potrafi szeroko opowiadać o sprawach codziennych, a także związanych ze swoimi zainteresowaniami, typowymi dla siebie i swoich bliskich czynnościami lub codzienną pracą. Czyni to zarówno w odniesieniu do teraźniejszości jak i do przeszłości. Potrafi wyjaśnić, podbudować argumentami lub obronić swój własny punkt widzenia. Mówiąc rozróżnia wady i zalety poszczególnych opcji.

Czytanie:

Słuchacz potrafi czytać ze zrozumieniem sensu artykuły i teksty dotyczące problemów życia w świecie współczesnym oraz zająć krytyczne stanowisko wobec punktu widzenia autora. Słuchacz może czytać proste artykuły i opinie zamieszczone w internecie pod warunkiem jednak, że nie będą one zanadto przesycone mową potoczną. Potrafi także skutecznie zrozumieć proste treści natury literackiej.

Słuchanie:

Słuchacz potrafi zrozumieć zasadniczy przekaz wypowiedzi w standardowej wymowie na tematy znajome mu, często omawiane lub nowe lecz dość proste merytorycznie. Potrafi wyfiltrować najważniejsze informacje przekazywane w audycjach radiowych i telewizyjnych dotyczących spraw bieżących lub zawodowo czy hobbistycznie go interesujących, zwłaszcza znanych mu już z mediów i innych źródeł polskojęzycznych. Przekaz musi być jednak jeszcze bardzo wyraźny i niezbyt szybki, a także pozbawiony cech potoczności lub gwarowości.

Pisanie:

Słuchacz potrafi napisać prywatny list zawierający przeżyte w przeszłości wydarzenia i opinie na ich temat. Może też podejmować w miarę udane próby kreatywnego tworzenia tekstów na tematy abstrakcyjne (np. krótkie opowiadanie).

Poziom B1+

Poziom B1+ przeznaczony jest dla osób, których poziom kompetencji językowych scharakteryzować można następująco:

Interakcja ustna: (w znaczeniu mówienie dialogowe)

Słuchacz radzi sobie skutecznie w dyskusjach na wiele tematów. Oczywistym jest fakt popełniania na tym poziomie licznych błędów językowych (często stopień trudności tematu determinuje odsetek uchybień językowych), przy czym jednak są one z reguły tego rodzaju, że nie zaburzają a często nawet nie utrudniają praktycznej komunikacji ustnej. Do bardzo dobrze opanowanych już tematów codziennych powoli dochodzą elementy abstrakcji i umiejętność obrony swojego stanowiska w dyskusji prowadzonej w języku obcym.

Wypowiedź: (w znaczeniu ustnego formułowania własnych myśli w języku obcym)

Słuchacz płynnie i logicznie wypowiada się na tematy dnia codziennego. Potrafi jednak wplatać już w swoją wypowiedź elementy abstrakcyjne, omawiać problemy wielowątkowo, dokonywać porównań i osądów. Zmniejsza się wyraźnie ilość błędów językowych. Słuchacz popełnia coraz mniej błędów gramatycznych, więcej problemów może mieć w sferze leksykalno-stylistycznej.

Czytanie:

Czytanie ze zrozumieniem zaczyna na tym poziomie obejmować coraz to szersze spektrum tematyki tekstów pisanych. Poza artykułami dotyczącymi raczej zawężonej tematyki życia „tu i teraz" słuchacz może pokusić się o analizę tekstów wykraczających poza swoją codzienność, a nawet o czytanie łatwiejszych tekstów literackich.

Słuchanie:

Poza wypowiedziami na tematy znane mu już, słuchacz coraz lepiej rozumie wypowiedzi związane z nowymi dla niego i coraz trudniejszymi i bardziej wielowątkowymi zagadnieniami. Proces jego rozumienia opiera się wciąż jeszcze bardzo często na słowach kluczowych tekstu i pojmowaniu reszty w sposób intuicyjno-kontekstowy, niemniej jednak jest on coraz bardziej skuteczny.

Pisanie:

Na omawianym poziomie słuchacz nie miewa już trudności ze skonstruowaniem listu lub tekstu informacyjnego na potrzebny mu temat. W wypracowaniach na coraz to ambitniejsze i wykraczające w sferę abstrakcji tematy potrafi już kreatywnie i pomysłowo podejmować próby samodzielnego i niepowtarzalnego podejścia do tematu. Teksty bywają już dłuższe niż krótka notatka. Rozbudowaniu ulega system hipotez i argumentacji.

Poziom B2

Poziom B2 przeznaczony jest dla osób, których poziom kompetencji językowych scharakteryzować można następująco:

Interakcja ustna: (w znaczeniu mówienie dialogowe)

Słuchacz opanował sztukę komunikacji w języku obcym już na tyle, że potrafi w sposób spontaniczny i płynny, bez przygotowania, porozumiewać się na wiele różnych tematów z native speakerami. Dialogi te nie są jeszcze wolne od błędów strukturalnych, leksykalnych i stylistycznych, ale w pełni komunikatywne i skuteczne. W rozmowie Słuchacz nie tylko reaguje na wypowiedzi rozmówcy, ale również aktywnie rozwija ją i wzbogaca własnymi spostrzeżeniami, opiniami i ocenami wypowiedzi partnera.

Wypowiedź: (w znaczeniu ustnego formułowania własnych myśli w języku obcym)

Słuchacz potrafi tworzyć szerokie, szczegółowe i językowo bogate opisy zjawisk, rzeczy i przeżyć. Dopuszczalne są błędy stylistyczne, coraz mniej jest uchybień gramatycznych i leksykalnych. Częste mogą być naleciałości związane z interferencją językową.

Czytanie:

Słuchacz rozumie artykuły i sprawozdania dotyczące bieżących problemów, może ocenić pozytywnie lub negatywnie stanowisko autora, a także w większości wypadków podbudować swą ocenę odpowiednią argumentacją. Słuchacz może też (w oparciu o materiały słownikowe) czytać ze zrozumieniem prozę literacką.

Słuchanie:

Słuchacz rozumie długie wypowiedzi i monologi, oraz - mimo pewnych braków leksykalnych (uzupełnianych rozumieniem kontekstowym) - śledzić, pojmować i ustosunkowywać się do argumentacji mówiącego, zwłaszcza, gdy temat monologu jest Słuchaczowi znany. Zrozumiała jest też większość standardowych audycji telewizyjnych i radiowych, o treściach nie wymagających głębszej wiedzy społeczno-kulturoznawczej. Słuchacz może ze zrozumieniem oglądać większość filmów fabularnych, o ile ich treści nie wybiegają zanadto w sferę abstrakcji, a język nie jest zanadto przesycony potocznościami lub gwarą.

Pisanie:

Słuchacz pisze jasne i szczegółowe teksty na zadane tematy, których spektrum może już być bardzo szerokie i wchodzić w miarę głęboko w sferę abstrakcji. Teksty związane z pracą, codziennymi czynnościami i zainteresowaniami Słuchacza powinny już być niemal bezbłędne. Słuchacz może na tym poziomie pokusić się o w miarę udane napisanie eseju lub raportu z jakiegoś wydarzenia lub odnoszącego się do swoich lub cudzych przeżyć, opisać treść książki, sztuki teatralnej lub filmu, a także kreatywnie wyrażać własny punkt widzenia, opinie i osądy. W formach dialogowych Słuchacz powinien potrafić tworzyć proste dialogi polemiczne na bazie logicznej argumentacji.

Poziom B2+

Poziom B2+ przeznaczony jest dla osób, których poziom kompetencji językowych scharakteryzować można następująco:

Interakcja ustna: (w znaczeniu mówienie dialogowe)

Słuchacz potrafi skutecznie acz niekiedy nie bezbłędnie komunikować się na niemal każdy temat (poza zagadnieniami fachowymi). Prowadzi komunikatywną dyskusję z native speakerami, przy czym ma prawo niekiedy zawahać się, poprosić o powtórzenie lub przeformułowanie co trudniejszych wypowiedzi, lub popełnić nie zaburzający komunikatywności błąd stylistyczno-leksykalny. Jego rozmowy - mimo w/w uchybień - są merytorycznie równe wypowiedziom rozmówców, rzeczowe i zrozumiałe. Niekiedy (zwłaszcza w bliższych mu treściowo zagadnieniach) błędy zanikają niemal zupełnie, a pojawiają się zaawansowane konstrukcje frazeologiczne lub wręcz idiomatyczne.

Wypowiedź: (w znaczeniu ustnego formułowania własnych myśli w języku obcym)

Słuchacz realizuje przejrzyste treściowo i zrozumiałe dla wszystkich monologi, nie pozbawione niekiedy uchybień - zwłaszcza natury stylistycznej i leksykalnej - przy czym uchybienia te często potrafi sam po chwili zastanowienia naprawić lub powtórzyć fragmenty swojej wypowiedzi już z poprawną wersją lub innym formalnie lecz semantycznie tożsamym zwrotem.

Czytanie:

Słuchacz rozumie coraz obszerniejsze i bardziej zaawansowane merytorycznie artykuły i sprawozdania dotyczące różnorodnych aspektów życia teraźniejszego lub przeszłości, potrafi ocenić pozytywnie lub negatywnie stanowisko autora, polemizować z nim w późniejszej dyskusji, a także w większości wypadków podbudować swą krytykę odpowiednią argumentacją. Słuchacz może też (coraz bardziej niezależnie od słownika) czytać ze zrozumieniem prozę literacką.

Słuchanie:

Słuchacz rozumie długie fragmenty tekstu mówionego, oraz może śledzić, pojmować i ustosunkowywać się do argumentacji mówiącego, nawet wtedy, gdy tematyka wypowiedzi nie była mu wcześniej znana. Zrozumiała jest też duża większość obcojęzycznych audycji telewizyjnych i radiowych, także tych o treściach wymagających pewnej wiedzy społeczno-kulturoznawczej. Słuchacz może ze zrozumieniem oglądać filmy fabularne, przy czym sens szybciej wypowiadanych fragmentów tekstu może musieć niekiedy uzupełniać intuicyjnie w oparciu o logiczne wnioskowanie kontekstowe.

Pisanie:

Słuchacz pisze szczegółowe, precyzyjne treściowo i zadaniowo oraz językowo poprawne teksty na zadane tematy, których spektrum powinno już być bardzo szerokie i wchodzić częstokroć w sferę rozumowania abstrakcyjnego. Teksty związane z codziennością Słuchacza powinny już być zupełnie bezbłędne. Słuchacz pisze na tym poziomie eseje lub raporty z przeżytych wydarzeń lub odnoszące się do swoich lub cudzych przeżyć, opisuje obszernie treść książki, sztuki teatralnej lub filmu, a także kreatywnie wyraża własny punkt widzenia, krytyczne acz podbudowane ciekawą argumentacją opinie i osądy. W formach dialogowych Słuchacz powinien potrafić tworzyć zaawansowane dialogi polemiczne oparte na logicznej argumentacji.

Poziom C1

Poziom C1 przeznaczony jest dla osób, których poziom kompetencji językowych scharakteryzować można następująco:

Interakcja ustna: (w znaczeniu mówienie dialogowe)

Wypowiedź ustna Słuchacza jest płynna, jasna i spontaniczna. Nie słychać w niej szczególnego wysiłku w doborze słów lub poprawnej wymowie. Język używany jest swobodnie na różnych poziomach stylistyczno-emocjonalnych i charakteryzuje się dużą efektywnością zarówno na płaszczyźnie rozmów prywatnych jak i służbowych. Formułowanie myśli odbywa się w sposób precyzyjny i jasny dla słuchającego. Słuchacz odpowiednio wplata swoje wypowiedzi w ogólny tok rozmowy i potrafi trafnie nawiązywać do wypowiedzi swoich rozmówców.

Wypowiedź: (w znaczeniu ustnego formułowania własnych myśli w języku obcym)

Słuchacz jest w stanie zaprezentować jasną i szczegółową opinię na skomplikowane nawet tematy, zawierające wątki podrzędne i wycieczki myślowe wplatane w temat główny. Swoją wypowiedz potrafi spuentować adekwatną konkluzją lub przedstawić rzeczowe wnioski podsumowujące.

Czytanie:

Słuchacz potrafi zrozumieć długie i zaawansowane tematycznie teksty informacyjne oraz (w nieco mniejszym stopniu) teksty literackie. Przy czytaniu nie jest dla niego większym problemem rozróżnienie stylu i poziomu emocji, które cechują dany tekst. Teksty specjalistyczne oraz instrukcje na pograniczu języka technicznego (nawet te nie związane z jego zainteresowaniami lub w których dziedzinach nie ma on żadnych doświadczeń) są przez Słuchacza ogólnie zrozumiałe nawet przy nie stuprocentowej znajomości poszczególnych wyrażeń i terminów fachowych.

Słuchanie:

Słuchacz pojmuje w zadawalającym stopniu długie wypowiedzi o wysokim poziomie językowym lub merytorycznym, skomplikowanej treści i rozbudowanej strukturze zdań. Bez większych problemów może korzystać z obcojęzycznych masmediów.

Pisanie:

Słuchacz potrafi przelać na papier wszystkie swoje myśli i poglądy w sposób klarowny, poprawny strukturalnie i precyzyjnie prezentujący jego opinie odnośnie poruszanego tematu. Potrafi wybrać i odpowiednio zrealizować rożne formy przekazu pisemnego, takie jak esej, raport, notatka, wypracowanie, prezentacja, list etc. W swoich tekstach potrafi odpowiednio zaakcentować zasadnicze prezentowane przez siebie fakty i przekonania. Pisząc słuchacz sam dokonuje trafnego wyboru formy przekazu pisemnego, w zależności od sytuacji i odbiorcy tekstu.

Poziom C2

Poziom C2 przeznaczony jest dla osób, których poziom kompetencji językowych scharakteryzować można następująco:

Interakcja ustna: (w znaczeniu mówienie dialogowe)

Słuchacz poziomu C2 bez żadnego widocznego wysiłku uczestniczy w każdej rozmowie na niemal każdy możliwy temat, nie licząc zagadnień wysoce specjalistycznych, niedostępnych z reguły także przeciętnym native speakerom danego języka. W rozmowie posługuje się nie tylko podstawowym zasobem prostych słów i zwrotów, ale wplata w nią w sposób adekwatny, naturalny i elastyczny wyrażenia idiomatyczno-frazeologiczne, a także potrafi trafnie posłużyć się żartem językowym. Jego wypowiedzi są częstokroć nacechowane subtelnymi niuansami znaczeniowymi zrozumiałymi jedynie dla osób o doskonałym wyczuciu specyfiki danego języka i wykraczającymi daleko poza poziom czysto słownikowy. W razie pojawienia się problemu z wyrażeniem pewnej myśli, Słuchacz poziomu C2 jest w stanie przewidzieć to na chwilę przedtem i odpowiednio oraz w sposób niezauważalny dla rozmówców przeformułować swój tok myślowy tak, aby móc dobrać struktury niosące podobną treść lecz ujęte innymi formami.

Wypowiedź: (w znaczeniu ustnego formułowania własnych myśli w języku obcym)

Słuchacz potrafi zaprezentować logiczny, klarowny i pod każdym względem kompletny opis lub zbiór argumentów dotyczących dowolnego niemal tematu. Potrafi przy tym odpowiednio do zagadnienia dobrać poziom stylistyczny swojej wypowiedzi mając na uwadze jak najwyższą efektywność swoich słów w danym środowisku lub sytuacji.

Czytanie:

Słuchacz bez żadnego trudu czyta ze zrozumieniem wszelkie formy języka pisanego, wliczając w to również formy abstrakcyjne, wielowątkowe, o niezwykle wysokim poziomie skomplikowania treściowego i językowego. Do tekstów tych należą m.in. instrukcje obsługi, przepisy prawne, artykuły natury specjalistycznej oraz dzieła literackie.

Słuchanie:

Słuchacz radzi sobie bardzo dobrze z wszelkimi formami i odmianami języka mówionego, zarówno w sytuacjach rzeczywistych jak i z prezentowanymi w mediach. Dotyczy to nie tylko języka standardowego (literackiego), ale - naturalnie z pewnymi ograniczeniami (po osłuchaniu się) - form dialektalnych i potocznych. Słuchacz pojmuje sens w/w wypowiedzi nawet wtedy, gdy ich tempo jest bardzo wysokie.

Pisanie:

Słuchacz potrafi napisać każdy tekst użytkowy w odpowiednim stylu. Tworzy udane językowo i formalnie raporty, listy, notatki, instrukcje, przepisy, noty, przy czym styl, język i forma są czyste, klarowne i logiczne. Słuchacz jest także w stanie napisać trafne podsumowanie lub analizę dzieła literackiego lub fachowego. Jego język pisany może być nawet w wielu przypadkach bardziej poprawny niż w przypadku rodowitych użytkowników danego języka.

Poniżej: pobierz pełen wykaz poziomów z odniesieniem do poziomów referencyjnych Rady Europy (3,53 MB).

• pobierz plik

powrót»